Deze dagen in Vlissingen zal ik niet snel vergeten.
Toen ik in de rolstoel kwam wist ik dat ik waarschijnlijk nooit meer in zee zou komen. Maar..... sommige mensen leven dan met je mee en gaan zoeken naar een plekje en dat plekje werd gevonden. Aan het begin van de boulevard in Vlissingen vonden we een plek waar je met de rolstoel naar beneden kon gaan. Een klein stukje rul zand (heel zwaar lopen) en dan hard zand. (dit liep iets beter) en toen........ met de voeten in zee en ja zelfs schelpen zoeken.
U zult begrijpen dat de tranen stroomden maar gelukkig is daar niks van te zien op de foto's.