DOBBY

Dit is Dobby. Hij is geboren op 13 december 2007 in Strobos. Dat ligt net op de grens van Friesland en Groningen. 1 Februari hebben we hem opgehaald.

Wat een bolletje wol is hij toch. Ik was op slag verliefd op hem.

Hij groeit als kool. De eerste keer bij de dierenarts was hij 2.8 kg en twee weken later was hij al 4.7 kg. Hoeveel hij nu weegt weet ik niet, maar hij wordt al zwaarder.

Zaterdag 1 maart 2008 zijn we voor het eerst naar de puppycursus gegaan met hem. Een van de instructeurs zei dat Dobby precies leek op Kleine Dibbes. Wij waren verbaast over haar reactie. Wat bleek: haar buren hebben een hond van 1 jaar en dat dit een volle broer is van Dobby. We zijn bij hun op visite geweest en het was direct heel leuk. Dobby en Dibbes gingen meteen met elkaar spelen en na 2 uur spelen was Dobby doodmoe. Zelfs zo moe dat toen Dibbes met hem wilde spelen dat hij niet wakker werd. Dibbes was erg teleurgesteld. Toen we weer weg gingen hebben we beloofd om weer langs te komen.

Dobby heeft gisteren 2 prikken gehad: de laatste cocktail en een hondsdolheidprik.

s'Avonds nog 2 ontwormpilletjes en druppels in zijn nek tegen vlooien.

En nu is hij ziek!! Een beetje stilletjes. Dit was denk ik iets te veel van het goede geweest.

Gelukkig is alles nu weer goed. Hij is weer vervelend dus weer zijn oude ik.

Hij woog dit keer 7,1 kg. Het wordt al een hele kerel.

Meneer kan door het kattenluikje. Hij wurmt zich in allerlei bochten om er door te kunnen. Eerst de kop, dan een pootje, dan het andere pootje. En ja hoor, hij is buiten.

Erg handig, maar niet 's nachts. Dan staat hij buiten te blaffen om er weer in te kunnen, want naar binnen door het luikje: dat gaat niet. Daar is vrouwtje of baasje voor nodig.

Het zal wel een paar weken duren voordat hij vast komt te zitten. Dan lachen we hem uit.

Nu Minoe. Het gaat heel slecht met haar. Haar haartjes op haar oortjes vallen er af. Ze had een paar weken geleden korstjes op de oortjes en nu zijn ze vuurrood en helemaal kaal. De dierenarts dacht aan kattenleukemie, maar na een testje bleek het niet zo te zijn. Gelukkig, want anders zat er niets anders op dan afscheid van haar te nemen. Maar wat het dan is is een groot raadsel. Dierenarts denkt aan een schimmel. Ze vond het ook wel een leuk project voor Utrecht, de dierenartsopleiding. Nou, dat doen we dus niet. Ik kan het me wel voorstellen, want daar leren ze van, maar niet van mijn kat. Haar kop is ook aangetast. Haren kan je er zo uittrekken en haar velletje is rood en zwart. Zo zielig, erg zielig. Ze krijgt zo veel prikken. De laatste weken al een stuk of acht.

Dit is echt heel gemeen van Dobby. Hier ligt Mouse altijd heel graag, maar sinds HIJ hier ligt wil hij niet meer.

De geur van Dobby zit aan de leuning.

Verder gaat het prima met hem. Past nog steeds door het luikje maar het wordt gelukkig al wat moeilijker.

Zo, dat ziet er gevaarlijk uit!

Hij is eindelijk aan het wisselen. Twee mooie nieuwe voortandjes. Hij lijkt wel een konijntje.

De rest zit gevaarlijk los, maar ze komen er nog niet uit.

Hij kan nog steeds door het kattenluikje, maar we zetten buiten er wat voor. En dus plast hij nu 's nachts binnen. Het is een hele klus om hem 's nachts zindelijk te krijgen.

Zijn staart is nu bijna helemaal zwart. En de witte haartjes zitten er nog steeds. Dat vind ik zo leuk. De rest is blond. Het lijkt net of hij met zijn staartje in een pot zwarte verf heeft gedipt.

Gisteren is Dobby gewogen. Hij weegt al 15,5 kg. Wauw, al een hele vent zeg.

Hij is over 2 dagen 5 maanden, dus ik denk dat er nog heel wat kilo's bijkomen.

Hij kan niet meer door het kattenluikje, gelukkig. Maar hij plast nog wel in de kamer en soms ook poepen, getverdegetver.

Het wisselen gaat ook goed. Alle 8 de voortandjes zijn gewisseld. Nu nog de hoektandjes en de kiezen. Jammer dat ik niets gevonden heb op de grond, maar misschien komt dat nog.

Met Minoe gaat alles weer goed. De haartjes zijn weer aangegroeid en ze is heel rustig. Niet meer zo zielig om te zien.

De tanden en kiezen zijn gewisseld. Helaas heb ik niets gevonden. De kiezen kwamen er al door voordat ik het door had.

Dobby wordt goudkleurig. Wat een mooie jongen is het geworden. Misschien veranderd hij nog maar ik hoop van niet.

Zodra ik weet hoe de foto's op de computer moeten zal ik er weer een paar bij zetten.

Overmorgen gaan we op vakantie. En Dobby gaat mee!!!!

We gaan voor een weekje naar Luxemburg in een vakantiehuisje. Andere jaren gingen we met de tent, maar aangezien Dobby nog veel knaagt willen we de tent graag heel houden. Volgend jaar gaat hij naar het pension. Dennis vond dit ook heel leuk, dus Dobby MOET dit ook leuk vinden. Nee, we zien wel of hij het leuk vindt.

En nu maar wachten op de zon.

Op school gaat het heel goed, hij leert van alles.

Hij zit, ligt, staat, blijft, is nergens bang voor (zelfs niet voor Jeroen zijn herrie met de toeter voor voetbal), maar komen!!!!! dat is erg moeilijk. Vooral als het net zo leuk is met andere honden of kinderen.

Hij heeft ook zijn pubercheck gehad. Stelde niet veel voor hoor. Er werd gekeken in zijn oortjes en geluisterd naar zijn hartje. Alles was goed.

Hij weegt nu al 20 kg!!!!!!!!! En dat vergeleken met zijn eerste gewicht: 2,8. Niet te geloven.

Oh nee, woensdag gaat het gebeuren!!!

Hij wordt gecastreerd.

Ik vind het eigenlijk heel erg, maar zijn piemel begint te ontsteken en dan helpt een castratie goed.