Henriëtte Karssen

Mijn verhuizing naar een huis met een grote lichte werkruimte in 2001 was een grote stimulans om weer te gaan schilderen op het platte vlak. Iets wat ik in de beginjaren op de kunstacademie al veel had gedaan maar door mijn ruimtelijker werk toentertijd wat meer op de achtergrond was komen te staan.

Mijn mooie werkruimte inspireerde me om me heerlijk te laten leiden door kleuren en vormen met de natuur als uitgangs-punt. Hierbij speelde mijn passie voor onze enorme volkstuin zeker geen ondergeschikte rol! Hieronder is te zie hoe ik mijn bloementuin aanlegde in een spiraalvorm met objekten van wilgentenen. Deze hebben als ik terugkijk duidelijk een relatie met de objekten (zie foto )die ik maakte net na het afstuderen aan de kunstakademie.

Daarnaast hebben mijn partner en ik ook nog een grote moestuin waar we bijna het hele jaar uit kunnen eten. Een manier van leven die me dicht bij de natuur houdt.

Uitgangspunt voor mijn huidige werk zijn mijn eigen

overzichts- en detailfoto's uit de natuur (zie ook zijkaders en hieronder). Met name dieren(koeien), bomen,bloemen/planten en water inspireren me erg door hun kracht, energie en sferen.Daar doorheen loopt altijd wel de rode draad van licht(val). Sommige werken zijn realistischer dan andere die ik in meer of mindere mate abstraheerde. Ik werk overwegend met acrylverf op doek.

M'n doeken waren, zeker in het begin, meestal niet zo groot maar sommige werken bestaan vaak wel weer uit verschillende doeken (zie hiernaast)waarover het beeld zich uitstrekt. Zo ontstaat dan uiteindelijk een groter totaalbeeld dat aan spanning wint doordat de onderdelen apart ook kracht genoeg hebben om zelfstandig te boeien. Daarnaast is het mogelijk om zo met de doeken ten opzichte van elkaar en de ruimte (b.v. door ze in een hoek te hangen) te "spelen" waardoor het eindbeeld in principe variabel is en daardoor langer spannend blijft.

Door de jaren heen ben ik uiteindelijk wel steeds groter gaan werken. Hierbij speelt het onderwerp natuurlijk ook een rol. Zeker in het geval van de doeken met groepen koeien (2006)(zie hiernaast) die zich heel goed lenen voor het formaat 70x1.00 cm .

Dit onderwerp inspireert me net als de eerdere - wat statischer - onderwerpen voor mijn schilderijen. Naast de reeds genoemde kracht, energie en sfeer hebben deze dieren (zie dierenfoto's hieronder)hun eigen beweeglijkheid en dynamiek en zijn daardoor steeds weer anders. Altijd weer een verrassend boeiende ervaring als ik hun wei in stap .Vaak moet ik daarvoor over een hek klimmen en kijk dan hoe ze op mij reageren. Vervolgens probeer ik dan of ik ze zoals ze daar staan - verlegen, brutaal, nieuwsgierig of helemaal op hun gemak - op mijn foto's kan krijgen - wat wel eens eindigde in hard wegrennen toen die nieuwsgierige koe een stier bleek te zijn of die hooglander met zijn gevaarlijke hoorns achter me aan kwam! Af en toe een gesprek met de boer hoort er natuurlijk ook bij.

Vanuit een altijd weer eigen invalshoek, overgoten met een speciale lichtinval probeer ik ze dan uiteindelijk zo bij de kijker naar binnen te schilderen !

Nogal eens krijg ik de vraag hoe dat nou gaat, het beginnen aan zo'n schilderij. Ik moet wel zeggen dat dat de ene keer moeilijker is dan de andere keer. Zeker bij de grote doeken met meerdere koeien bijvoorbeeld komt er veel meten bij kijken. Het fotobeeld moet uiteindelijk vergroot op het doek terecht komen, en dan moeten de verhouding foto-schilderijdoek wel kloppen. Om iets van de opzet van een schilderij te laten zien, maakte ik de volgende serie foto's.(zie hiernaast)

Ik begin altijd met een vage schets in pastelkrijt ( 1). Dan komt er een dunne verflaag( 2)overheen om de globale vlakken aan te geven.

Daarna volgen er steeds meer lagen verf ( 3).

Na elke verflaag controleer ik of de verhoudingen in het schilderij nog kloppen, en zonodig corrigeer ik die met pastelkrijt (8). Dit gebeurt regelmatig in het begin omdat ik de vlakken grof aangeef en daardoor de in eerste instantie opgezette pastellijnen niet meer precies kan zien waardoor de contouren van het onderwerp soms ineens niet meer kloppen.

Als ik met de achtergrond/de lucht bezig ben ga ik meestal deels over het onderwerp heen(5 en 6) om een zo vloeiend mogelijk geheel te krijgen. Dit doe ik ook als ik het onderwerp eigenlijk al uitgewerkt heb. Hierdoor krijg je dan niet het effect van een "ingekleurde" tekening.

Vervolgens werk ik het onderwerp weer opnieuw bij ( 7).

De afwerking van het schilderij bestaat uiteindelijk uit het heel precies aangeven van alle details en lijntjes, zoals de ogen en de snuiten van deze koeien. Met hieronder het uiteindelijke resultaat!